ดร.ธรณ์ วอนลดใช้ถุงพลาสติกหลังพบ วาฬบรูด้า โผล่แม่น้ำเจ้าพระยา

ดร.ธรณ์ วอนลดใช้ถุงพลาสติกหลังพบ วาฬบรูด้า โผล่แม่น้ำเจ้าพระยา

   

       ผศ.ดร.ธรณ์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ รองคณบดีฝ่ายกิจการพิเศษและประชาสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้โพสต์ข้อความผ่านทางเฟซบุ๊กส่วนตัว หลังจากที่มีภาพของวาฬบรูด้าโผล่ขึ้นกลางแม่น้ำเจ้าพระยาใกล้หมู่ตึกระฟ้า จึงห่วงปลาจะกินขยะพลาสติก ฝากคนกรุงดูแล หวังรักษาเอกลักษณ์เช่นนี้ให้คงอยู่คู่โลก โดยระบุว่า

เวลามีข่าววาฬบรูด้าโผล่ขึ้นกลางทะเล ผู้คนล้วนดีใจ แต่ถ้ามีวาฬพุ่งพรวดขึ้นมาหาปลาใกล้หมู่ตึกระฟ้าล่ะ เพื่อนธรณ์จะรู้สึกยังไงบ้าง ?

เรื่องนี้ผมเขียนให้สัตว์สงวนแห่งกรุงเทพมหานคร #วาฬบรูด้าหน้ากรุงเทพ

หญิงสาวกำลังวิ่งวุ่นอยู่ในออฟฟิศ...

เธอถือแฟ้มงานไปที่โต๊ะนั้นโต๊ะนี้เพื่อขออนุมัติงานด่วน แม้วันนี้ฟ้าดีมีแดด แต่เธอไม่มีเวลาแม้มองออกนอกหน้าต่างชั้น 40

ห่างออกไปเพียง 15 กิโลเมตร สิงหา...วาฬบรูด้าตัวใหญ่ กำลังวุ่นวายอยู่เช่นกัน

วันนี้ปลาเยอะดีจัง สิงหาคิดระหว่างว่ายเลียบพื้น ก่อนทะยานตัวขึ้นเหนือน้ำ อ้าปากกว้างเพื่อหม่ำปลาตัวเล็กตัวน้อย

15 กิโลเมตร คือระยะห่างระหว่างตึกระฟ้ากับสัตว์ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย

15 กิโลเมตร คือระยะห่างระหว่างสาวออฟฟิศกับสัตว์สงวนชนิดใหม่ของบ้านเรา

เกือบ 50 กิโลเมตร คือระยะห่างระหว่างสนามบินดอนเมืองกับสนามบินสุวรรณภูมิ

หากโลกนี้มีคำว่า “มหัศจรรย์”

“วาฬบรูด้าแห่งกรุงเทพมหานคร” คือหนึ่งในนั้น...แน่นอน

15

วาฬบรูด้าเมื่อโตเต็มที่ ความยาวเกิน 15 เมตร น้ำหนักถึง 25 ตัน (เท่ากับช้าง 5 ตัว)

วาฬบรูด้ากินปลาเล็กเป็นอาหารหลัก พัฒนาวิธีการหากินให้เหมาะสมกับสถานที่

เช่น การว่ายพุ่งขึ้นมาจากทะเล “แทงปลา” อ้าปากกว้างฮุบฝูงปลาเล็กเข้าไป

อ่าวไทยเป็นเขตน้ำตื้น อุดมสมบูรณ์ด้วยธาตุอาหารจากแม่น้ำหลายสาย

แพลงก์ตอนมีมากมาย ปลาเล็กอุดมสมบูรณ์ วาฬบรูด้าจึงเข้ามาหากิน

หากินจนกลายเป็นถิ่นฐาน มีวาฬบรูด้าประมาณ 50 ตัวที่เข้ามาในอ่าวไทยตอนในเป็นประจำ

บางตัวหากินวนเวียนอยู่ในเขตนี้เกือบตลอดอายุขัย (50 ปี)

หลายครั้งที่เธอผ่านมา หากินอยู่แถวปากเจ้าพระยา บางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร

กรุงเทพมหานครคือเมืองที่มีคนอาศัยเป็นลำดับที่ 32 ของโลก (ค.ศ.2018)

กรุงเทพมหานครคือเมืองที่มีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากที่สุดในโลก (ค.ศ.2018)

ผมหาข้อมูลตามรายชื่อเมืองใหญ่กว่ากรุงเทพ

ผมไม่เจอข่าวหรือข้อมูลที่บอกว่า มีวาฬหากินเป็นประจำอยู่ใกล้โตเกียว มีวาฬโผล่ขึ้นมาข้างเซี่ยงไฮ้ ฯลฯ

ผมหาข้อมูลตามรายชื่อเมืองที่มีจำนวนนักท่องเที่ยวรองจากกรุงเทพ 5 อันดับ

ผมไม่เจอข้อมูลว่ามีใครไปดูวาฬที่ลอนดอน ปารีส ดูไบ สิงคโปร์

ผมเจอแต่ข้อมูลว่า อะควอเรี่ยมไหนมีโลมาให้ดูบ้าง

วาฬบรูด้าแห่งกรุงเทพมหานครจึงเป็นปรากฏการณ์เหลือเชื่อ

เป็นการอยู่ร่วมกันระหว่างคนกับวาฬ ตึกระฟ้ากับสัตว์สงวน

และนี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

ทุกๆ ปี มีวาฬบรูด้าเข้ามาหากินแถวนี้ มีผู้พบเจอ มีคนบันทึกภาพได้

รวมทั้งเจ้าสิงหา ปีนี้พบเจอที่ปากเจ้าพระยาแล้ว 2 หน ภาพนี้คือหนที่ 3

แล้วเราทำอะไรได้บ้าง ?

แม่น้ำเจ้าพระยา คือแม่น้ำที่พาขยะพลาสติกลงทะเลมากที่สุดของไทย (ข้อมูลกรมทะเล)

เมื่อวาฬบรูด้าอ้าปากกว้างฮุบปลา จะมีพลาสติกกี่ชิ้นที่ไหลลงท้องเธอ ?

หากเรานำเสนอเรื่องราวให้ทราบ เพียงไม่กี่กิโลเมตรจากถุงพลาสติกในมือคุณ มีวาฬบรูด้ากำลังอ้าปาก

คนกว่า 8 ล้านคนในกรุงเทพอาจเริ่มคิด

หากเรานำเสนอให้นักท่องเที่ยวทราบ ช่วยกันเถอะนะ ช่วยกับคนกรุงเทพมหานคร เก็บรักษาเอกลักษณ์เช่นนี้ให้คงอยู่คู่โลกต่อไป

นักท่องเที่ยว 22 ล้านคนอาจเข้าใจ

หากเราส่งเสริมการท่องเที่ยวชมวาฬที่ดี มีหลักเกณฑ์กฎกติกา ธุรกิจก้าวหน้า กระจายรายได้ หวนมาตอบแทนสังคม

เด็กๆ ในกรุงเทพจะไม่เพียงแค่รู้จักวาฬจากหนังสือหรือภาพถ่ายอีกต่อไป

ไม่เพียงแค่ท่องชื่อสัตว์สงวนตัวใหม่ แต่มีโอกาสเจอเธอที่อยู่ห่างจากบ้านเพียงไม่กี่กิโลเมตร

ความฝัน แรงบันดาลใจ การได้พบเห็น จะให้กำเนิดนักอนุรักษ์หนุ่มที่ออกไปสำรวจเพื่อดูแลวาฬและโลมา

จะกลายเป็นที่มาของสัตวแพทย์สาวที่ทุ่มเทดูแลสัตว์หายากในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า

ยังเป็นจุดเริ่มต้นของคนอีกจำนวนมากที่งานไม่ใช่แต่ใจรัก พร้อมอาสาช่วยพิทักษ์รักษาวาฬและผองเพื่อนในโลกสีคราม

เราอาจติดตาข่ายดักขยะตามปากท่อบางแห่ง เหมือนที่ระยองทำสำเร็จมาแล้ว

เราอาจพาน้องๆ ที่คุณพ่อคุณแม่ทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาด เป็นเจ้าหน้าที่ตักขยะพลาสติกตามประตูน้ำคูคลองของกรุงเทพ

พาน้องๆ ไปดูวาฬที่อยู่ใกล้บ้าน

เพื่อบอกน้องๆ ว่า งานของคุณพ่อคุณแม่ยิ่งใหญ่แค่ไหน !

มีอะไรอีกมากมายที่สามารถทำได้ ต่อยอดได้ จากปรากฏการณ์เช่นนี้

เพราะนี่คือความมหัศจรรย์...

เป็นความมหัศจรรย์ที่น้อยคนรับทราบ ไม่กี่คนรับรู้

เราแชร์คลิปแชร์ภาพนี่นั่นจากทั่วทุกมุมโลก แต่ลืมมองใกล้ตัวว่า มีความยิ่งใหญ่ในกรุงเทพมหานคร เกิดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

เพราะฉะนั้น นี่คือจุดประสงค์ทั้งหมดของเรื่องนี้

เรื่องที่ตั้งใจเขียนถึง #ความมหัศจรรย์แห่งกรุงเทพมหานคร

พักเที่ยง หญิงสาวจะลงไปซื้อของที่ร้านชั้นล่างเหมือนเช่นเคย

เธอกำลังก้าวออกจากโต๊ะ แต่กลับหยุดชะงัก หันหลังมองผ่านกระจกบานใหญ่

ผืนน้ำเลือนราง เธอไม่เห็นอะไรหรอก แต่บางอย่างสะกิดใจ

บางอย่างที่ปรากฏอยู่ตรงนั้น

บางอย่าง มองไม่เห็นด้วยสายตา แต่ทราบได้ด้วยหัวใจ

เธอหันไปถามเพื่อนโต๊ะข้างๆ “มีถุงผ้ามั้ยจ๊ะ ยืมหน่อยนะ”

ห่างไป 15 กิโลเมตร สิงหากำลังอ้าปากกินปลาหน้ากรุงเทพมหานคร...

หมายเหตุ – ขอบคุณ Jirayu Ekkul สำหรับภาพจ้ะ

     นับว่าเป็นอีกหนึ่งภาพมหัศจรรย์ ของกรุงเทพมหานครเลยก็ว่าได้ ยังไงก็อยากจะฝากให้ทุกคนช่วยกันลดใช้ถุงพลาสติก รักษาสภาพแวดล้อมที่สวยงามนี้ให้คงอยู่ตลอดไป รวมทั้งยังไม่เบียดเบียนสัตว์อื่นๆด้วยนะคะ 

ขอขอบคุณที่มาจาก : Thon Thamrongnawasawat 

    0
    0
    0